Γι΄ αυτό...

 γι΄αυτό...

γι΄αυτό...

γι΄αυτό...

γι΄ αυτό...

Δε μπορώ να δω καθόλου το blog μου 2-3 ημέρες τώρα....

Η διέυθυνση του είναι τελείως λευκό πανί στην οθόνη...

Μπαίνω εμμέσως στο menu, όπως φαίνεται, μάλλον, μπορώ να κάνω εγγραφή (μπορώ να τη δω στην προεπισκόπηση) και προφανώς μπορώ να ανεβάσω εικόνα....

Μπορεί κάποιος να μου πει εάν φαίνεται (και πως!) το blog από άλλον υπολογιστή??? (ή βλακείες ρωτάω??? αφού δε φαίνεται στον δικό μου...???)

Τα σχόλια θα τα δω από τη διαχείριση...

Χαχαχαχα!!!! :P

Πάμπολλες οι φορές που άλλα περιμένουμε και άλλα προκύπτουν...

Εκεί που λες τον έφαγα το γάιδαρο και έμεινε η ουρά ξαφνικά διαπιστώνεις ότι στη σειρά περιμένει και δεύτερο γαϊδούρι για φάγωμα...

Κι αυτό δεν τελειώνει με τίποτα το άτιμο...

Και επειδή δεν έχουμε και πολλά περιθώρια από το να το ρίξουμε στην τρελή (αλλιώς τη βάψαμε!),

ένα μηνυματάκι - αφιέρωση για το αγαπημένο - στεναχωρημένο έτερόν μου ήμισυ!

Καλημέρα Καλό Σ/Κ σε όλους!!! :)

Έχω ένα σωρό σκέψεις στο κεφάλι μου και δεν μπορώ να τις βάλω σε μια τάξη...

Προσπαθώ μέρες τώρα να τις μοντάρω μπας και τις ξεμπλέξω αλλά μπα...! δεν το βλέπω...

Γράφω σβήνω αλλάζω διαγράφω...

... πάλι από την αρχή...

... Παρατάω...

... με κουράζει...

 Τόση ασυνενοησία ,  οχλαγωγία,  αβεβαιότητα,  βλακεία,  συνήθεια,  γραφικότητα, μπούρδα,  απόψη, υπόδειξη, επίδειξη, αδυναμία, απόγνωση, ανασφάλεια, δειλία, κακομοιριά, ...., Τόση..., Τόσα... ...

... παρατάω...

--Αγαπημένο--

Ύθτερα γράψθαμε το γραμματάκι

Δωγραφίθαμε το φάκελο

το δώθαμε θτον μπαμπά μαθ να το δώθει θτον ταχυδρόμο, να το δώθει θτον Άγιο Βαθίλη που κθέρει τη διεύθυνθή Του!

2010 Ευχές!!!! :)

Αγαπητέ Άγιε μου Βασίλη,

είμαι η Λυγερούλα και είμαι 34 ετών. Στόλισα και φέτος το δέντρο μου στο σαλόνι με μπαλίτσες και πολύχρωμα λαμπάκια και σε περιμένω! Βάλαμε και πολλά φωτάκια στη βεράντα μην μπλεχτείς με τα καλώδια του ΟΤΕ σκαρφαλώνοντας, που είναι τόσο κοντά στο μπαλκόνι όσο να μπορώ να απλώσω την μπουγάδα μου  αν χρειαστεί... 

Να σου ξεκαθαρίσω πρώτα ότι δεν ήμουν ποτέ πολύ καλή στα οικυρικά που σημαίνει ότι δεν έφτιαξα εγώ τα μελομακάρονα τους κουραμπιέδες και τα λαλάγγια που θα βρεις ερχόμενος στο σπίτι. Στο λέω προκαταβολικά αμαρτία ουκ έχω! το πολύ να φτιάξω τη βασιλόπιτα και να γεμίσω τη γαλοπούλα σε μια πιο spicy εκδοχή μιας και μου αρέσουν τ΄αλατοπίπερα.

Σου γράφω λοιπόν για πρώτη φορά γιατί θέλω να σου πω ότι επειδή ήμουν πολύ καλό παιδί όλα τα χρόνια (δυστυχώς!) θα ήθελα να μου φέρεις και ΄μένα δώρο!  έχω λοιπόν σκεφτεί ένα μαγικό φίλτρο, να εξαφανίζομαι αρκετά συχνά ή ακόμα καλύτερα ένα μαγικό ραβδάκι (αν είναι πιο εύκολο) να εξαφανίζω ακόμα συχνότερα...

Πληηηζ! μάλλον είσαι ο πιο κατάλληλος που μπορώ να αποτανθώ τελικά...

Υ.Γ. Δε με απαλλάσεις από το μαγνήτη αν μπορείς???

Σε περιμένω!

με αγάπη,
Λυγερούλα  :)

Όχι τόσο για μια μικρή παύση από τη δουλειά (όπως συνηθίζω), όσο για να πάμε με τη μικρή στις εορταστικές εκδηλώσεις του δήμου στην πλατεία της πόλης.

Χθες πήρα μια απογοήτευση λόγω καιρού, κρύο και βροχή, μα σήμερα σαν ένα μαγικό ραβδάκι να άλλαξε τα πάντα και η μέρα ήταν πραγματικά λαμπερή!

Κατεβήκαμε οικογενειακώς στην πλατεία να παίξουμε και να δούμε από κοντά τον Άγιο Βασίλη!

Αντικειμενικά δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, όμως η καλή διάθεση και η χαρά του να μοιράζεσαι εμπειρίες με το παιδί σου είναι ανεκτίμητη! Την καμάρωνα να συμμετέχει και σκεφτόμουν πόσο έχει μεγαλώσει!

Ξεκινήσαμε λοιπόν με τη ζωγραφική έξω από τα σπιτάκια των ξωτικών!

Γράψαμε την ευχούλα μας σ΄ένα φυλλαράκι, τη βάλαμε σ΄ ένα χάρτινο καραβάκι και την κρεμάσαμε στην ελίτσα να την βρει ο Άγιος βασίλης και να την πραγματοποιήσει!

Ο Άη Βασίλης ήρθε γελαστός, αν και η μικρή Παναγιωτούλα (φιλάκι! :) ) τον φοβόταν λιγάκι!

Ύστερα ανεβήκαμε στο καρουζέλ, βγάλαμε φωτογραφίες στο Χριστουγενιάτικο δέντρο και τη φάτνη και πήγαμε στη θάλασσα για το μεσημεριανό φαγητό όπου η μικρή Παναγιωτούλα (φιλάκι! :) ) δεν έκατσε λεπτό στο τραπέζι προτιμώντας να προσπαθεί να πιάσει τα περιστέρια για άλλη μια φορά!

Δυστυχώς οι φωτογραφίες που δεν ήταν από το κινητό δεν ¨ανεβαίνουν¨, αλλά δεν πειράζει έχουμε μέρες μπροστά μας να τα ξαναζήσουμε και να τα καταγράψουμε!

Καλό Κυριακάτικο βραδάκι! :)

Κατεβάσαμε από το πατάρι το χριστουγενιάτικο δέντρο και  όλα μας τα στολίδια, τα ρίξαμε στο πάτωμα στο σαλόνι και ξεκινήσαμε!

Και φυσικά τίποτα δε θα μπορούσε να γίνει τόσο όμορφο χωρίς την ανεκτίμητη βοήθεια και τέχνη της μικρής Παναγιωτούλας (φιλάκι!) :)

Περίμενε με πολύ ανυπομονησία να κατεβάσουμε τα πράγματα και αρχίσουμε να στολίζουμε...!

Ήταν απόλυτα αφοσιωμένη και συνεπής και ολοκλήρωσε το έργο της μέχρι το ύψος που έφταναν τα χεράκια της!

Και με τέτοια χεράκια χρυσά, ιδού το αποτέλεσμα!

Άντε και του χρόνου να ΄μαστε καλά και να το κάνουμε ακόμα πιο όμορφο!

Καλό μήνα! :)

Ας πούμε ότι είναι η μέρα που επιτέλους συναν τιόμαστε λίγο περισσότερο ως οικογένεια μιας και οι καθημερινές λοιπές υποχρεώσεις λόγω  εργασίας κυρίως...

Το καθημερινό ερώτημα που μας ταλανίζει χρόνια τώρα ως οικογένεια λύθηκε άμεσα μιας και η σκέψη - πρόταση μας βρήκε απόλυτα θετικούς όλους!

Ναι ναι και την Παναγιωτούλα (φιλάκι!) :)

Λοιπόν τι να φάμε σήμερα?

Μμμμ!

Μπόλικο κρεμμυδάκι να τσιγαρίζεται με τον κιμά σε ελαιόλαδο μιας και ¨φαΐ χωρίς κρεμμύδι, βδομάδα δίχως Σάββατο¨, που λένε και στα μέρη μου, τοματούλα, λίγο μοσχοκάρυδο, κανά 2 γαρυφαλάκια και μπαχάρι, αλατάκι - πιπεράκι, (μια στιγμή να ρίξω και μια ¨μπουκιά¨ κρασάκι που έλεγε και η γιαγιούλα μου και.....

Μμμμ!

Μοσχοβόλησε το σπίτι και η γειτονιά μαζί!

Και για τους λάτρεις μιας καλής παραδοσιακής μακαρονάδας, απαραίτητο συμπλήρωμα η καλή ξερή μυζήθρα που υπάρχει άφθονη στα μέρη μας από μικρούς παραγωγούς!

Τρελαίνομαι για μαγειρική! το θεωρώ δημιουργία, αγάπη, απόλαυση, περιποίηση και φροντίδα  προς τους αγαπημένους μου ανθρώπους!

Περνάμε από εθνικό δρόμο, είναι ερημιές γύρω και ο μοναδικός φωτισμός στο δρόμο μας είναι οι κολώνες της ΔΕΗ.

- Μαμά! Ποιος άναψε τα φώτα???

- Ο Δήμαρχος! Ο Δήμαρχος τα άναψε κορίτσι μου! (Κρατιέμαι μη γελάσω πολύ, γιατί κάτι μου λέει ότι θα έχουμε συνέχεια!)

- Ο Δήμαρρρχος! Ο Δήμαρρρχος τα άναψε! Ποιος Δήμαρρρχος??? Πως τονε λένε τον Δήμαρρρχο???

- Νίκα! Νίκα τον λένε καρδιά μου!

- Νίκα!!! Ποιος αυτός με τα σαλαμάκια???

- Όχι, όχι αγάπη μου, αυτός είναι άλλος Νίκας. Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι με το όνομα αυτό.

- Υπάρχουν κι άλλοι...! Αυτός? Αυτός έχει δικό του σαλαμάκι μαμά? έχει?

- Αχαχαχαχα! έχει καρδιά μου, έχει!!! :P

Καλό μεσημέρι! :)