Ξημερώνουν κάτι αναθεματισμένες μέρες που έχουν το πλεονέκτημα να έχουν πάντα τον ατελείωτο...

Σέρνονται από νωρίς για να ξανάρθουν ολόιδιες την επομένη...

Κι η νύχτα που μεσολαβεί δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αναμονή...

Η μία διαδέχεται την άλλη και στον επόμενο τόνο...

Φθορά.

Και κάπου εκεί ανάμεσά τους είναι πάντα αυτό το κάτι που συνεχίζει να σου διαβρώνει το μυαλό και το είναι, στα ροκανίζει πιθαμή προς πιθαμή, κάτι που μπορεί να διορθωθεί αλλά ποτέ δε διορθώνεται και πράγματα που θέλεις να αλλάξουν και που δεν είναι μόνο στο χέρι σου να αλλάξουν...

Κι αναθεματίζεις ολημερίς κι οληνυχτίς και εύχεσαι...

Για αλλαγές...?!

Για μεγαλύτερες αντοχές...?!

Ούτε και ΄συ ξέρεις...!

Και ψάχνεις απεγνωσμένα στιγμές αποφόρτισης και ηρεμίας, ρημάδες ανύπαρκτες στιγμές που έχουν ξεχάσει κατά που πέφτει ο δρόμος σου...

Είναι φορές που πιστεύεις πως έχεις προετοιμαστεί καλά και πως μπορείς να διαχειριστείς μέσα σου ακόμα περισσότερα, αλλά να που όταν έρχεσαι στο δια ταύτα βάζεις την ουρά στα σκέλια και σωπαίνεις...

Και μεσ΄τη βουβαμάρα σου δεν ξέρεις από που να το πιάσεις να το συνεφέρεις...

Και το παλεύεις από ΄δω το παλεύεις από ΄κει και τελικά διαπιστώνεις ότι η μόνη λύση είναι...

Να το συνηθίσεις...

Κι αφού έτσι έχουν τα πράγματα και δε γίνεται αλλιώς...

Σκας και κολυμπάς.

Και σε κάθε σου κίνηση ανυπομονείς να έρθεις πιο κοντά στο σημείο...

Εκκίνησης...( ! )

Και ξέρεις από την αρχή ότι έχει πολύ ψωμί ακόμα η ιστορία...

Κι ο χρόνος...

Ο μόνος φίλος και εχθρός μαζί...

Δεν είχε εργοστάσιο παιχνιδιών όμως μπορούσε να φτιάξει ότι ονειρευόμουν με τα χέρια του...

Ήταν απίστευτο... Όταν πήγαινα στο μαγαζί, άφηνε όποια δουλειά έκανε, έπαιρνε ένα κομμάτι ξύλο και μου έλεγε "τι θέλεις να φτιάξω;"...

Και μου το έφτιαχνε...

Και γύριζα σπίτι όλο χαρα κι άρχιζα το παιχνίδι...

Και την επομένη τα πάλι τα ίδια...

Ίσως 30 χρόνια μετά κάπου να έχω ακόμα εκείνες τις καρεκλίτσες που έφτιαχνε για τις κουκλίτσες μου...

Ακόμα και πέρυσι μου έφτιαξε μια ξύλινη σβούρα...

{...}

Μεγάλωσε πια...

Κι εδώ και μερικά χρόνια παραχώρησε τη θέση του...

Σ΄ έναν άλλο... Νεότερο...

Και κάθε χρόνος που περνάει γίνεται πιο όμορφος...

Και το δώρο που μου έκανε Αυτός ήταν όλα όσα είχα ονειρευτεί...!

Εύχομαι σε όλους Υγεία, Αγάπη, Χαρά και κάθε Καλό!

Χρόνια Πολλά & Καλή Χρονιά!!!

Και λάμπει και η ψυχή σου μαζί...!

Και λές "δε μπορεί; κάτι καλό θα προκύψει...! τόση ομορφιά τόσο κοντά σου, δίπλα σου, στην αγκαλιά σου... Αυτή η αγνή επιρροή... Δε μπορεί... Κάτι καλό θα προκύψει στην πορεία σου... Δε μπορεί ...!"

Αφιερωμένο

Όλες του κόσμου οι Κυριακές λάμπουν στο πρόσωπό σου... Τι χρώματα, τι μουσικές μες στο χαμογελό σου! Σαν τη φωτιά είσαι ζεστός, είσαι ο ίδιος ο Χριστός, ένας Χριστός της γειτονιάς, που ξέρει τι θα πει χιονιάς... Τι όμορφο να σ'αγαπώ και να σε καρτεράω, να σου γλυκαίνω τον καημό, να σε παρηγοράω Σαν τη φωτιά είσαι ζεστός, είσαι ο ίδιος ο Χριστός, ένας Χριστός της γειτονιάς, που ξέρει τι θα πει χιονιάς...

Και τώρα στα δικά μας. Στα ολόδικά μας. Έσπασαν οι κaθρέφτες αυτές τις ημέρες.... Το χαμόγελο είναι μέχρι τα αυτιά, το στόμα δε σταματάει να μιλάει και έχουμε χάσει τον ύπνο μας και όχι μόνο...! :P

Χιχιχι!  Αμέ!

Και η χαρά δεν περιγράφεται με λέξεις!

Και κάπου εκεί γυρίζεις πίσω δεκαετίες (μπόλικες, οκ!)...

Σε ΄κείνα τα δικά σου σκουλαρίκια... Tότε που σε πήρε η μάνα σου / πατέρας σου από το χέρι και περπατήσατε μαζί στην πόλη για να σου τρυπήσει τα αυτιά σου...  Κι όταν πόνεσες λιγάκι από το τσίμπημα, πόνεσε και χαμογέλασε κρατώντας σου το χεράκι... Και ξετρελλάθηκες όταν σε έβαλε στον καθρέφτη μπροστά και δεν μπορούσες να συγκρατηθείς από τη χαρά σου... Και το χαμόγελό σου τα θάμπωσε... Και τότε ήταν που τα ξέχασες όλα... Και την αγωνία σου και τον πόνο σου... Και καμάρωνες...!

Ναι, έτσι ήταν!

Σ΄εκείνα τα ξένοιαστα κι εξίσου σημαντικά όσο όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς...! αυτά που τα θυμάσε μια ζωή ολόκληρη, που χτύπαγε η καρδιά σαν ταμπούρλο, που χόρευες τρεις μέρες και δεν κοιμόσουν όλη νύχτα από τη χαρά σου και που ήθελες να τα δείξεις σε όλο τον κόσμο! ναι ήταν εκείνα τα πρώτα, τα ψεύτικα που για ΄σένα ήταν διαμάντια!

Naι έτσι ήταν...  Κι ακόμα έτσι είναι...!

Καλημέρα, Καλή Κυριακή! :)

"... Να ακούσω πρωί-πρωί τις κουβέντες και τις φωνές των παιδιών, που τρέχουν στην κατηφόρα της γειτονιάς μας, αγουροξυπνημένα και φορτωμένα με τις τσάντες τους για το σχολείο...!

... Να στρέψω το βλέμμα μου σε ΄σένα και να σ΄ ονειρευτώ με μάτια ανοιχτά...

Να δω πως τρέχεις και ΄συ στην κατηφόρα με τ΄ άλλα τα παιδιά μαζί...!"

Κάποτε σε μια... Όμορφη Καλημέρα! ... Άνοιξα τις μπαλκονόπορτες το πρωί, άκουσα φωνούλες, κοίταξα στο δρόμο και ταξίδεψα... Ήσουν περίπου 9 μηνών τότε...

{...}

Δώρο από τη θεία Κατερίνα

Κι είμαστε στην καρδιά του Ταϋγέτου...

Ήρθαμε για να γιορτάσουμε μαζί με τον μπαμπά μας, ο οποίος αυτές τις ημέρες δουλεύει πιο μακριά, σ΄ ένα πανέμορφο χωριό στη Λακωνία!

Σε όλους όσους γιορτάζουν σήμερα εύχομαι ό,τι καλύτερο!

Αφιερωμένο...

Σε αγαπώ πολύ!

Χρόνια πολλά!

Χμμμ...

Αυτά είναι κάτι μαγικά βαλιτσάκια που μόνο τα παιδικά χεράκια μπορούν να χειριστούν τα παντοδύναμα εργαλεία τους...

Και με μπόλικη μαεστρία και φαντασία τις προηγούμενες ημέρες το Φιλάκι έφτιαξε τις προσκλήσεις του...

Για να τις μοιράσει και να έρθουν όλοι οι αγαπημένοι μας άνθρωποι και να της ευχηθούν διότι...

Σαν και σήμερα πριν από 4 χρόνια...

Στην καρδιά της νύχτας μέσα στο καλοκαίρι...

Ένα μικρό σπίτι εκεί στο νότο...

Γέμισε ΕΥΤΥΧΙΑ!

ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΘΗΣΑΥΡΕ ΜΑΣ!

ΝΑ ΄ΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΗΜΕΡΙΑ!

Σ΄ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΟΛΥ!

Λίγο χαρτί και μπόλικο χρώμα φτάνει για να ταξιδέψει στις μακρινές θάλασσες του ονείρου και να το καραβάκι μας που έτοιμο να σαλπάρει στα ανοιχτά γεμάτο ήλιο κι ουρανό!

Καραβάκι φτιαγμένο από μια μικρή νεράιδα με δυο άξια χεράκια που βλέπει τη ζωή όπως θα έπρεπε να είναι...!

Είθε να πάντα καθαρός ο ουρανός του και ήσυχες οι θάλασσές του!

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! 

Ένας κήπος γεμάτος χρώματα!

Τα πάντα γύρω γεμάτα ζωντάνια...

Γεμάτα ήχους και φωνούλες!

Ήμασταν όλοι εκεί στην αποχαιρετιστήρια γιορτούλα των "μικρών μαθητών" για τη σχολική χρονιά που τελειώνει...

Άλλα ντροπαλά κι άλλα πιο ζωηρά, μας υπενθύμησαν για ακόμα μία φορά ότι τη ζωή την κοιτάς κατάματα και με χαμόγελο!

Ήταν όλα υπέροχα!

Και κάπως έτσι ειπώθηκε το "αντίο" στο μικρό σχολείο...

Καλημέρα & Καλή εβδομάδα! :)

Χρόνια πολλά!!!