Δυο πράγματα είναι άπειρα: Το Σύμπαν και η ανθρώπινη Βλακεία. Και δεν είμαι απόλυτα σίγουρος για το πρώτο.
Zwei Dinge sind unendlich: Das Universum und die menschliche Dummheit. Aber beim Universum bin ich mir nicht ganz sicher.
Είναι Πέμπτη βραδάκι, είμαστε οι δυο μας με τη μικρή στο αυτοκίνητο και πηγαίνουμε στο παιδικό εργαστήρι.
Περνάμε από εθνικό δρόμο, είναι ερημιές γύρω και ο μοναδικός φωτισμός στο δρόμο μας είναι οι κολώνες της ΔΕΗ.
- Μαμά! Ποιος άναψε τα φώτα???
- Ο Δήμαρχος! Ο Δήμαρχος τα άναψε κορίτσι μου! (Κρατιέμαι μη γελάσω πολύ, γιατί κάτι μου λέει ότι θα έχουμε & συνέχεια!)
- Ο Δήμαρρρχος! Ο Δήμαρρρχος τα άναψε! Ποιος Δήμαρρρχος??? Πως τονε λένε τον Δήμαρρρχο???
- Νίκα! Νίκα τον λένε καρδιά μου!
- Νίκα!!! Ποιος αυτός με τα σαλαμάκια???
- Όχι, όχι αγάπη μου, αυτός είναι άλλος Νίκας. Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι με το όνομα αυτό.
- Υπάρχουν κι άλλοι...! Αυτός? Αυτός έχει δικό του σαλαμάκι μαμά? έχει?
- Αχαχαχαχα! έχει καρδιά μου, έχει!!! 
Καλό μεσημέρι! 
Είχα κατά καιρούς προβλήματα με τον explorer...
Συνήθως βάζω κάποια extra πραγματάκια στο blog μου όπως λίγη μουσική, κάποια banners, ένα cbox, τίποτα το εξωφρενικό...
Και ενώ στο mozzila δείχνει πάντα OK, στον explorer τελευταία έδειχνε πετσοκομμένο....
Από τα πρόσθετα τίποτα δηλαδή...
(Τώρα που το σκέφτομαι & από τα βασικά μία απ΄ τα ίδια!)
Επικοινώνησα με τον Path μου απάντησαν ύστερα από μερικές ημέρες ότι δε μπορούν να επέμβουν σε προσωπικά πρότυπα και OK έγινε κατανοητό!
¶λλαξα πρότυπο λοιπόν χωρίς καμία προσωπική παρέμβαση (κλαψ!) και το αποτέλεσμα ήταν ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό...
Τζίφος!
Και ξανά άλλαξα και ξανά άλλαξα....
Και μάτα ξανά άλλαξα και τα ίδια...
Στο mozilla ολοκληρωμένο στον explorer βλογιοκομμένο...
Ξαναστειλα μήνυμα στον Path βρήκαν τελικά την μπούρδα που προφανώς είχα κάνει & όλα μια χαρα!
(Μέχρι να το τσακίσω πάλι!)
Για να ιδούμε!
Καλή σας μέρα & Καλό Σ/Κ!
- Μαμά έλα να δεις τι κάνω!!!
- Δε μπορώ τώρα αγάπη μου έχω πολύ δουλειά στο νεροχύτη & τα χέρια μου είναι βρώμικα πολύ!
Έλα εσυ να μου δείξεις αυτό που φτιάχνεις!
- Δε μπορώ να ΄ρθω & τα δικά μου χέρια είναι βρώμικα!
- Εγώ το χαβά μου, πιστή στο καθήκον...
[....]
- Έλα μαμά έλα να δεις τι κάνω!
- Δε μπορώ σου είπα αγάπη μου...
Κάτσε να τελειώσω γιατί δεν έρχεσαι ΄συ να μου δείξεις?
- Εσύ να ΄ρθείς! Μαμά εσύ να ΄ρθεις!
Έλα, έλα!
[....]
Και γυρνάω το κεφάλι...
Και γυρνάει το μάτι μου ανάποδα...
Έχει πάρει τους μαρκαδόρους και δεν έχει αφήσει δέρμα αμπογιάτιστο...
Στην κυριολεξία!
Μελάνη όχι αστεία...
Και ποιος είδε το Θεό και δεν τονε φοβήθηκε...
Τι μαντηλάκια με οινόπνευμα...
Μέχρι και το νερό στο μπανιεράκι χρωματίστηκε...
Πανικός....
Ρίξαμε ματς και ησυχάσαμε!
Μέχρι Νεωτέρας!
Έσπαγα το κεφάλι μου για το τί ωφέλιμο θα μπορούσε να κάνει το μικρούλι εκτός από το να πάει τώρα παιδικό...
Να μη λείπει πολλές ώρες από το σπίτι ακόμα & να περνάει καλά...
Βρήκα λοιπόν ένα παιδικό εργαστήρι το οποίο απασχολεί παιδιά από 2 έως 12 ετών.
Καμιά δεκαριά μπομπιράκια ομαδοποιημένα ανά ηλικίες (εμείς είμαστε στο γκρουπάκι των 2 - 2,5 ετών) ζουζουνίζουν και ¨δημιουργόυν¨ 2 φορές την εβδομάδα!
Μαθαίνουν παίζοντας να συνυπάρχουν στην ομαδούλα τους, να μοιράζονται, να συνεργάζονται, να δημιουργούν!
Είναι επίσης πολύ όμορφο, που αυτές τις εμπειρίες μας δίνεται η δυνατότητα να τις μοιραστούμε με τα παιδιά μας, μιας και είμαστε κι εμείς εκεί. Τα βλέπουμε, τα ζούμε, συμμετέχουμε αν χρειαστεί.
Δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό ένα δίχρονο να μπορεί να σου πει ακριβώς το πως νιώθει, ή να στο δείξει, αλλά η μικρή δείχνει να της αρέσει & ανυπομονεί πολλές φορές να έρθει η μέρα. Με λίγες ακόμα συναντήσεις θα δέσει η ομάδα ακόμα περισσότερο και θα νιώθουν ακόμα πιο άνετα τα μικρουλάκια. Είδη με 4 - 5 φορές που βρέθηκαν έχουν αλλάξει και έχουν αρχίσει να ξεθαρρεύουν και να ¨ξεκολλάνε¨ από την αγκαλιά μας.
Ώρα να ετοιμαστούμε, να συναντήσουμε τους φίλους μας και να παίξουμε!!!
(Ζωγραφική στο χαρτί με μαρκαδόρους!!!)
(Καλτσάκια ύστερα από ζωγραφική στο πάτωμα με πινέλα!!!)
Καλό βραδάκι!
Πολύ καιρό είχα να γράψω....
& να που βρήκα θέμα Δευτεριάτικα....
Κάτι το πρωινό ξύπνημα......
Κάτι το ασθενοφόρο που προσπαθούσε να περάσει μέσα από το στενό δρομάκι....
Ίσα, που χωρούσαν δύο αυτοκίνητα....
Ακούμπησα η δόλια το φτερό στο μηχανάκι μιας Κας και έγινε το έλα να δεις.....
Σε έξαλλη κατάσταση η Κα....
Φωνές, κακό, φασαρία.....
Μια αλλοφροσύνη, μια υστερία, ένας κακός χαμός....
Μεσ΄ τη μεση του δρόμου....
Το γραντζούνισα το φτερό δε λέω....
Και μάλιστα προσφέρθηκα να της το φτιάξω....
Η αλλοπαρμένη Κα δεν μπορούσε να ακούσει επειδή οι γαϊδουροφωνάρες της, προφανώς της είχαν δημιουργήσει κώφωση....
Τέτοιο ουρλιαχτό ούτε σε τροχαίο με τραυματίες....
¶ει σιχτίρ!
Ταράχτηκα!
Ωραία άρχισε η εβδομάδα μου....
Με πήρε τηλέφωνο.....
50 ευρώ η ζημιά....
Τέτοιο κακό για 50 ευρώ....
Δεν αξίζει....
Τόση προσβολή για 50 ευρώ....
Δεν αξίζει....
Αγχώθηκα & μόνο στη σκέψη...
Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου φαίνεται βουνό δυσκολίας...
(Μάλλον επειδή πέρασε καιρός που κόψαμε την πιπίλα, ξεχάστηκα για λίγο και τώρα οι νέες προσπάθειες για αλλαγή μοιάζουν πάααρα πολύ δύσκολες...)
Μόλις από σήμερα ξεκινήσαμε τις προσπάθειες για...
Να χρησιμοποιήσουμε το... 
Το έχουμε αγοράσει καιρό τώρα, πολύχρωμο, χαρούμενο, με μουσικούλα αλλά μέχρι τώρα παίζαμε και βάζαμε παιχνίδια μέσα διακοσμώντας το παιδικό δωμάτιο! Ε, λοιπόν σήμερα ύστερα από συζήτηση που είχαμε αρχίσει από χθες αποφασίσαμε να του αποδώσουμε τη χρήση για την οποία έχει φτιαχτεί και αγοραστεί!
Συζητώντας με οικεία πρόσωπα, ανταλλάσοντας γνώμες και ψάχνοντας λίγο στο διαδίκτυο βρήκα κάποιον τρόπο να κάνουμε την αρχή μας κι εμείς.
Φυσικά και η ανταπόκριση και η σωστή χρήση εξαρτάται από τη φύση του παιδιού. Αναρωτιέμαι όμως, θεωρώντας ότι πλέον το παιδί ηλικιακά και ψυχoσωματικά είναι έτοιμο, πόσος χρόνος άραγε θα χρειαστεί για να καταφέρουμε έστω για αρχή να μη χρησιμοποιήσουμε ξανά πάνα κατά τη διάρκεια της ημέρας;;;
Μαμάδες βοήθεια!
Παλιές & νέες μαμάδες κάτι παραπάνω γνωρίζετε!
Πάσα συμβουλή άκρως σεβαστή & καλοδεχούμενη!!!
Ύστερα από μία εβδομάδα διακοπών, -όχι ακριβώς διακοπών- παύση από τη δουλειά θα έλεγα, + μία ακόμη εβομάδα στο σπίτι λόγω αδιαθεσίας της μικρής μου, βρέθηκα Δευτεριάτικα & πρώτη ημέρα στη δουλειά να με κυριεύει ένα αίσθημα μελαγχολίας.......
Βρε τι να φταίει.........
Απ΄τη μια σκεφτόμουν πως γύρισα πάλι στην καθημερινότητα και στα πρωινά ξυπνήματα (λες και όταν κάθομαι δεν ξυπνάω νωρίς -το πολύ 08:30 πμ στο πόδι...)
Μήπως το ότι έλειψα ¨αρκετά¨ και τι εκκρεμότητες θα βρω να κρέμονται πάνω άπ΄ το κεφάλι μου ........
Μπαααααα......
Μια χαρά τα βρήκα μιας και προς το παρόν έχω αναλάβει όλες τις υποχρεώσεις.........
Βρε τι να φταίει.........
[.......]
& όμως.............
..... ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Η ΜΠΕΜΠΕΚΑ ΜΟΥ.....
[.......]
Αν είναι δυνατόν.............
Συνήθισα να είμαστε όλες αυτές τις ημέρες συνέχεια μαζί.......
Να τη βλέπω να ξυπνάει και να τρέχει αγκαλιά με το μελισσάκι (το μαξιλάρι της) στο σαλόνι να με βρει.....
Να παρακολουθώ τις κινήσεις της......
Να παρατηρώ τις σκανδαλιές της........
Να με ρωτάει 250.004.522.166 φορές το ίδιο πράγμα........
Να σκορπάει τα παιχνίδια της σε όλο το σπίτι και να μην μας αφήνει να τα μαζέψουμε.......
Να παίζουν μόνιμα στην τηλεόραση τα DVD με τα ζουζούνια και να μην μας αφήνει να το αλλάξουμε ακόμα κι αν βρίσκεται σε άλλο δωμάτιο (......... Παίζει μόνο του........!)
Τη μια να τσακωνόμαστε & εν ρυπή οφθαλμού να αγκαλιαζόμαστε........
Έτσι όμως είναι η ζωή.........
Όλα έχουν τα υπέρ και τα κατά.........
Η μαμά δουλεύει και προσφέρει και η μικρή Παναγιωτούλα μαθαίνει πως η μαμά κάποιες ώρες πρέπει να λήψει από το σπίτι, αλλά θα επιστρέψει το μεσημέρι και για όλη την ημέρα θα είναι μαζί της (ε! ας παρηγορηθώ & εγώ λιγουλάκι........!!!!!!!!)
Μα πότε θα κοπεί ο ομφάλιος & τελικά πότε θα απογαλακτιστώ, εγώ???
Το bebe μου αρρώστησε.......................
Τίποτα δεν προμήνυε αδιαθεσία............. Όλα έδειχναν πως είναι μια χαρά.......... Κέφι , ζωντάνια, παιχνίδι..................
Από χθές τη νύχτα ο Κακός Κος Πυρετούλης πηγανοέρχεται ανενόχλητος & μας ταλαιπωρεί...........
Πολύ περιποίηση, πολύ αγκαλίτσα και πολύυυυυυυυ υπομονή.................!!!!!!!!!!!!!!!!!
Μα γιατί να μην υπάρχει ένα μαγικό ραβδάκι, να γίνεις γρήγορα καλά???
Φιλάκια μικρούλι μου........!
Αύριο θα είναι μια καλύτερη ημέρα!
Σήμερα γιορτάζει η κόρη μου.....!!!!!
Ό,τι πολυτιμότερο είχα ποτέ στη ζωή μου.....!!!!!!!
Εύχομαι σε όλες τις εορτάζουσες & τους εορτάζοντες
Χρόνια Πολλά & ό,τι καλύτερο!
(Το συγκεκριμένο τραγούδι μου αρέσει τόσο.... Μα τόσο πολύ........!)
Εγώ
ουδέτερο άκλιτο
-
ο εαυτός μου, το είναι μου, η συνείδησή μου
- το εγώ του ανθρώπου έχει μελετηθεί από τη φιλοσοφία και την ψυχολογία
-
ο εγωισμός
- έχει ένα εγώ πολύ ανεπτυγμένο
-
(ψυχολογία) το Εγώ
- το Εγώ λύνει τις συγκρούσεις με το Αυτό και το Υπερεγώ με τη βοήθεια ασυνείδητων αμυντικών ψυχικών μηχανισμών
- +
Έπαρση
(ουσιαστικό) [ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ :9 επί + άρση 9 αίρω]
ανύψωση,ύψωση,σήκωμα:"έπαρσητηςσημαίας"- (μτφ.) περηφάνια, αλαζονεία, υπεροψία, ακαταδεξιά.
+
Zουλάπι-
(ουσιαστικό) [ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ :9 ρουμ. zulap]
τοαγρίμι,άγριοζώοκαιιδίωςολύκοςκαιηαλεπού-
(μτφ.) α) ο άνθρωπος που είναι ακοινώνητος, β) αυτός που είναι πανούργος, πονηρός.
+
Τώρα πια μου φαίνεται σαν όνειρο.......
Σαν χθες βράδυ στον ύπνο μου να σ΄ έβαλαν στην αγκαλιά μου, τόσο δα μικράκι.......
Συνάντησα δυο μάτια ζωηρά, χάντρες θαλασσιές & χαμογέλασε η ψυχή μου γλυκά.........!
Σου ψιθύρισα λόγια στο αυτάκι......
Σου έδωσα υπόσχεση........
Χρόνια Σου Πολλά!
Χρόνια Σου Καλά!
Επιτυχημένα, Μαγικά!!!!!!!!!!!!
Εύχομαι να σε καμαρώσω στη ζωή μου όπως εσύ επιθυμήσεις, καλή μου!!!!
Σε λατρεύωωωωωωω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
- Τι φτιάχνεις εκεί γιαγιά, τι μαγειρεύεις, εσύ???
(Η μητέρα μου άνοιγε το πρωί να γεμίσει ντομάτες, πιπεριές και μελιτζάνες για να κάνει γεμιστά για μεσημεριανό. Το μικρούλι είναι μαζί της στην κουζίνα & παρακολουθεί.......)
- Βάζω ρυζάκι στις ντοματούλες, φτιάχνω γεμιστά, γε-μι-στά!
θα φας & εσύ μια ντοματούλα όταν γίνουν, έτσι?!
- 'Ετσι! θα φάω!
[.....]
Κατά το μεσημεράκι, της παρουσιάζει την πιατέλα μπροστά της για να διαλέξει τί θα φάει όπως ¨υποσχέθηκε το μικρούλι!¨
-Δε θέλει, δε θέλει γιαγιά...... Δε θέλει να φάει ΠΑΠΑΔΟΠΟΎΛΟΥ!
(Βρε τι εννοεί...... Βρε τί εννοεί.....!!!!!)
!!!!!!!!
Μπα σε καλό μας!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Γιατί ορισμένοι άνθρωποι επιβεβαιώνονται μόνο μέσα από τις φωνές τους, ιδιαίτερα όταν έχουν απόλυτα & αποδεδειγμένα άδικο?
Γιατί κάτι είναι ασήμαντο να δρομολογηθεί τώρα (το ρίχνουμε στο σκουπιδοντενεκε) & σε 10΄ γίνεται πολύ σημαντικό χωρίς να έχει μεσολαβήσει κάτι & την ακούμε κιόλας?
Γιατί όταν όλα γίνονται μπάχαλο αντί να ζητήσουμε ευθύνες από τον εαυτό μας για τις δικές μας πράξεις, ψάχνουμε ψύλλους στ΄άχυρα (εκεί που δεν υπάρχουν) & μας φταίει ακόμα & ο περιπτεράς της γωνίας?
Γιατί ενώ γνωρίζουμε ότι κάποιες διαδικάσίες έχουν deadline & έχουμε άπλετο χρόνο να τις δρομολογήσουμε & να τις φέρουμε έγκαιρα σε αποτέλεσμα, ψειρίζουμε τη μαϊμού & ¨τρεχάτε ποδαράκια μου¨ τελευταία ώρα & μετά ¨καλά στερνά¨?
Γιατί τελικά το υποτιθέμενο κουβαρνταλίκι πληρώνεται πανάκριβα?
& αλήθεια, Γιατί όταν κάνει η 
, Χ.......... τον κόσμο όλο, γενικώς????
ΓΙΑΤΙ κάθε μέρα είναι ακριβώς η ίδια μέρα, χωρίς περιθώρια βελτίωσης???????
& Γιατί τελικά η μόνη αντιπροσωπευτική έκφραση για την πραγματικότητα φαίνεται να είναι η επόμενη?
Ύστερα από αρκετές ημέρες αναμονής, προσμονής μα πάνω απ΄όλα Γαϊδουρινής Υπομονής.........
Καταφέραμε να ξεκλέψουμε χρόνο & κάποιες από τις εναπομείναντες δυνάμεις μας & να φύγουμε για Σ/Κ!!!!
Όχι μακριά, κανά 2 ώρες από τη βάση μας, αλλά αρκετές για να ξεφύγει το μυαλό.......
Να ανανεωθούν οι εικόνες του.........
Να ξεφύγει από τα καθιερωμένα.......
Με την Παναγιωτούλα (φιλάκι! ) μαζί & χίλια δυο συμπράγκαλα παραμάσχαλα, που συνεπάγονται με το bebe....
Πήραμε τους δρόμους, ούσα γνήσια ελληνική οικογένεια......!
Ξεκινήσαμε χθες, ντάλα μεσημέρι μετά τη δουλειά έτσι η μικρούλα πέρασε την περισσότερη ώρα της διαδρομής κοιμισμένη στο παιδικό καθισματάκι της & εμείς με λιγότερα νεύρα τσατάλια & ανυπομονησία να φθάσουμε στον προορισμό μας.
Ένα μέρος απλό μα μαγευτικό! κόσμος αρκετός, αλλαγές όχι πολλές συγκρίνοντάς το με την προ 2 ετίας διαμονή μας.
Είναι οι πρώτες μας "διακοπές" ως οικογένεια!
Καλημέρα & Καλό Σ/Κ από το μαγευτικό Ναύπλιο - Τολό!
(& από Δευτέρα..... Τα κεφάλια μέσα, πάλι....!!!!! 
)
Τελευταία οι δυνάμεις μου νιώθω ότι αρχίζουν να μ΄εγκαταλείπουν.........
Ψυχικές & σωματικές........
Την κάνουν μ΄ελαφρά.........
Η απόδραση από την καθημερινότητα μου είναι άκρως απαραίτητη..........
¶μεση & επιτακτική ανάγκη........
Έστω & εάν είναι σύντομη........
Θέλω να την κάνω λέμε...........!
& μάλιστα
Όσο πιο γρήγορα γίνεται..........
Τα απαραίτητα & μόνο σ΄ ένα σακίδιο & .......... ΔΡΟΜΟ............!!!!
Όπου φύγει - φύγει!
(πριν πάρω τα βουνά ας περάσω πρώτα μια βόλτα από τη θάλασσα.......)
Ελπίζω το ερχόμενο Σ/Κ να τα πούμε από.... αλλού!
Καλημέρα & καλή εβδομάδα!
Η γνώμες διίστανται....
16 Ιουνίου ή...... 3η Κυριακή του Ιούνη?
Όπως & να χει.........
Θα πρέπει να τον τιμάμε κάθε μέρα όπως & τη μητέρα......
Η Γιορτή του Πατέρα ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στην Ουάσιγκτον του 1910, εορτάστηκε για πρώτη φορά η Ημέρα του Πατέρα στις 19 Ιουνίου. Την γιορτή εμπνεύστηκε η κυρία Σονόρα Ντοντ (Sonora Dodd) προς τιμή του πατέρα της Ουίλιαμ Σμαρτ (William Smart), ο οποίος εκείνη την ημέρα είχε γενέθλια. Ο κύριος Σμαρτ έχασε την γυναίκα του κατά την διάρκεια της γέννησης του έκτου παιδιού τους. Μόνος του μεγάλωσε τα έξι του παιδιά σε μια φάρμα στα ανατολικά της πολιτείας Ουάσιγκτον. Η κόρη του, θέλοντας να τον τιμήσει για όσα πρόσφερε στην οικογένεια του, ξεκίνησε αυτή την γιορτή η οποία χρόνο με το χρόνο άρχισε να εξαπλώνεται στις ΗΠΑ. Θερμός υποστηρικτής της ιδέας υπήρξε ο Αμερικανός πρόεδρος Κάλβιν Κούλιτζ (Calvin Coolidge). Ο πρόεδρος όμως που έμελε να υπογράψει το προεδρικό διάταγμα, βάσει του οποίου καθιερώθηκε η 3η Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα, ήταν ο Λίντον Τζόνσον (Lyndon Johnson) το 1966. Πολλές χώρες ακολούθησαν το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών με εξαίρεση την Αυστραλία στην οποία η Ημέρα του Πατέρα εορτάζεται την πρώτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου.
Χρόνια πολλά!!!!!!!!
Καιρό έχουμε να τα πούμε.....
Κάτι η δουλειά, κάτι το bebe που μεγαλώνει & ¨απαιτεί¨...............
Tο πολυαγαπημένο μου πι-τσι που κάποτε ήταν προέκταση του χεριού μου, αποτελεί πλέον είδος προς εξαφάνιση από τη ζωή μου........
¶λλη μια νέα εβδομάδα στην αρχή της.........
Όλα γύρω κινούνται με γρήγορους ρυθμούς & την αδρεναλίνη να εκρύγνηται!
πολλές φορές πολύ κακό για το τίποτα που σε κάνει να αναρωτέσαι, μα & πάλι όλα στο πρόγραμμα είναι.......
¶ντε να ........ Συντομεύουμε & Καλό μας μεσημέρι!
Νατο & το Σ/Κ!!!!
& ΄γω που νόμιζα πως με είχε ξεχάσει, ήρθε να με βάλει σε σειρά, λέμε!
Το..... "Μεγάλο Πάρτυ" άρχισε πρωί πρωί..........!
& μάλλον θα συνεχιστεί & αύριο βράδυ με πολλή προσοχή στο.... Κολλάρισμα.!
ΥΓ: Ωστόσο μια μεγάλη ανάπαυλα, όπως μια βραδυνή έξοδο & ένα Κυριακάτικο μπανάκι με καλή παρέα, είναι απαραίτητα για τις μελλούμενες βραδυνές μου επιδόσεις στην τσάκιση..... Πιστεύω....!!!!
Καλό Σαββατόβραδο & Καλή Κυριακή!!!!
Ο Δήμαρρρχος!
Ο Δήμαρρρχος!
Ο Δήμαρρρχος!
Ο Δήμαρρρχος!