Δυο πράγματα είναι άπειρα: Το Σύμπαν και η ανθρώπινη Βλακεία. Και δεν είμαι απόλυτα σίγουρος για το πρώτο.
Zwei Dinge sind unendlich: Das Universum und die menschliche Dummheit. Aber beim Universum bin ich mir nicht ganz sicher.
Έτσι νομίζαμε...
Χαχαχαχα!!!! 
Πάμπολλες οι φορές που άλλα περιμένουμε και άλλα προκύπτουν...
Εκεί που λες τον έφαγα το γάιδαρο και έμεινε η ουρά ξαφνικά διαπιστώνεις ότι στη σειρά περιμένει και δεύτερο γαϊδούρι για φάγωμα...
Κι αυτό δεν τελειώνει με τίποτα το άτιμο...
Και επειδή δεν έχουμε και πολλά περιθώρια από το να το ρίξουμε στην τρελή (αλλιώς τη βάψαμε!),
ένα μηνυματάκι - αφιέρωση για το αγαπημένο - στεναχωρημένο έτερόν μου ήμισυ!
Καλημέρα & Καλό Σ/Κ σε όλους!!! 
Έχω ένα σωρό σκέψεις στο κεφάλι μου και δεν μπορώ να τις βάλω σε μια τάξη...
Προσπαθώ μέρες τώρα να τις μοντάρω μπας και τις ξεμπλέξω αλλά μπα...! δεν το βλέπω...
Γράφω & σβήνω & αλλάζω & διαγράφω...
... & πάλι από την αρχή...
&... Παρατάω...
Από τη μια πήζει το μυαλό μου και απ΄την άλλη κενό..
Το ένα λεπτό είμαι καλά και το επόμενο μου φταίνε όλα κι ο εαυτός μου μαζί...
...& με κουράζει...
& παρατάω...
& έχω βαρεθεί...
Τόση ασυνενοησία, οχλαγωγία, αβεβαιότητα, βλακεία, συνήθεια, γραφικότητα, μπούρδα, απόψη, υπόδειξη, επίδειξη, αδυναμία, απόγνωση, ανασφάλεια, δειλία, κακομοιριά, ...., Τόση..., Τόσα... & ...
... & παρατάω...
--Αγαπημένο--
Όλα γυρίζουν
Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου
Μουσική: Χαρούλα Αλεξίου
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου
Όλα γυρίζουν μες το μυαλό μου
σαν να χω πιει του κόσμου το κρασί
σαν μια ταινία έρχεται εμπρός μου
η πρώτη νύχτα που ΄μαστε μαζί
Κι εσύ κάθεσαι δίπλα
εφημερίδα διαβάζεις
σε ζητούν στο τηλέφωνο
ησυχία φωνάζεις
χαμηλώνω το ράδιο
χαμηλώνεις τα μάτια
να μη δεις την απόγνωση
και την τόση απομόνωση
Κοιτάς το σπίτι που είναι γεμάτο
όλα δικά μας μα τίποτα για μας
με ένα άδειο βλέμμα τόσο φευγάτο
ίδιο με αυτό που λες πως μ΄ αγαπάς
Κι όμως κάθεσαι δίπλα μου
βιβλία διαβάζεις
σε ζητούν στο τηλέφωνο
ησυχία φωνάζεις
χαμηλώνω το ράδιο
χαμηλώνεις τα μάτια
να μη δεις την απόγνωση
και την τόση απομόνωση
Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου
Μουσική: Χαρούλα Αλεξίου
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου
Όλα γυρίζουν μες το μυαλό μου
σαν να χω πιει του κόσμου το κρασί
σαν μια ταινία έρχεται εμπρός μου
η πρώτη νύχτα που ΄μαστε μαζί
Κι εσύ κάθεσαι δίπλα
εφημερίδα διαβάζεις
σε ζητούν στο τηλέφωνο
ησυχία φωνάζεις
χαμηλώνω το ράδιο
χαμηλώνεις τα μάτια
να μη δεις την απόγνωση
και την τόση απομόνωση
Κοιτάς το σπίτι που είναι γεμάτο
όλα δικά μας μα τίποτα για μας
με ένα άδειο βλέμμα τόσο φευγάτο
ίδιο με αυτό που λες πως μ΄ αγαπάς
Κι όμως κάθεσαι δίπλα μου
βιβλία διαβάζεις
σε ζητούν στο τηλέφωνο
ησυχία φωνάζεις
χαμηλώνω το ράδιο
χαμηλώνεις τα μάτια
να μη δεις την απόγνωση
και την τόση απομόνωση
Αγαπητέ Άγιε μου Βασίλη,
είμαι η Λυγερούλα και είμαι 34 ετών. Στόλισα και φέτος το δέντρο μου στο σαλόνι με μπαλίτσες και πολύχρωμα λαμπάκια και σε περιμένω! Βάλαμε και πολλά φωτάκια στη βεράντα μην μπλεχτείς με τα καλώδια του ΟΤΕ σκαρφαλώνοντας, που είναι τόσο κοντά στο μπαλκόνι όσο να μπορώ να απλώσω την μπουγάδα μου αν χρειαστεί...
Να σου ξεκαθαρίσω πρώτα ότι δεν ήμουν ποτέ & πολύ καλή στα οικυρικά που σημαίνει ότι δεν έφτιαξα εγώ τα μελομακάρονα τους κουραμπιέδες και τα λαλάγγια που θα βρεις ερχόμενος στο σπίτι. Στο λέω προκαταβολικά & αμαρτία ουκ έχω! το πολύ να φτιάξω τη βασιλόπιτα και να γεμίσω τη γαλοπούλα σε μια πιο spicy εκδοχή μιας και μου αρέσουν τ΄αλατοπίπερα.
Σου γράφω λοιπόν για πρώτη φορά γιατί θέλω να σου πω ότι επειδή ήμουν πολύ καλό παιδί όλα τα χρόνια (δυστυχώς!) θα ήθελα να μου φέρεις και ΄μένα δώρο! έχω λοιπόν σκεφτεί ένα μαγικό φίλτρο, να εξαφανίζομαι αρκετά συχνά ή ακόμα καλύτερα ένα μαγικό ραβδάκι (αν είναι & πιο εύκολο) να εξαφανίζω ακόμα συχνότερα...
Πληηηζ! μάλλον είσαι ο πιο κατάλληλος που μπορώ να αποτανθώ τελικά...
Υ.Γ. Δε με απαλλάσεις & από το μαγνήτη αν μπορείς???
Σε περιμένω!
με αγάπη,
Λυγερούλα
Όλη την εβδομάδα περίμενα το Σ/Κ!
Όχι τόσο για μια μικρή παύση από τη δουλειά (όπως συνηθίζω), όσο για να πάμε με τη μικρή στις εορταστικές εκδηλώσεις του δήμου στην πλατεία της πόλης.
Χθες πήρα μια απογοήτευση λόγω καιρού, κρύο και βροχή, μα σήμερα σαν ένα μαγικό ραβδάκι να άλλαξε τα πάντα και η μέρα ήταν πραγματικά λαμπερή!
Κατεβήκαμε οικογενειακώς στην πλατεία να παίξουμε και να δούμε από κοντά τον Άγιο Βασίλη!
Αντικειμενικά δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, όμως η καλή διάθεση και η χαρά του να μοιράζεσαι εμπειρίες με το παιδί σου είναι ανεκτίμητη! Την καμάρωνα να συμμετέχει και σκεφτόμουν πόσο έχει μεγαλώσει!
Ξεκινήσαμε λοιπόν με τη ζωγραφική έξω από τα σπιτάκια των ξωτικών!
Γράψαμε την ευχούλα μας σ΄ένα φυλλαράκι, τη βάλαμε σ΄ ένα χάρτινο καραβάκι και την κρεμάσαμε στην ελίτσα να την βρει ο Άγιος βασίλης και να την πραγματοποιήσει!
Ο Άη Βασίλης ήρθε γελαστός, αν και η μικρή Παναγιωτούλα (φιλάκι! ) τον φοβόταν λιγάκι!
Ύστερα ανεβήκαμε στο καρουζέλ, βγάλαμε φωτογραφίες στο Χριστουγενιάτικο δέντρο και τη φάτνη και πήγαμε στη θάλασσα για το μεσημεριανό φαγητό όπου η μικρή Παναγιωτούλα (φιλάκι! ) δεν έκατσε λεπτό στο τραπέζι προτιμώντας να προσπαθεί να πιάσει τα περιστέρια για άλλη μια φορά!
Δυστυχώς οι φωτογραφίες που δεν ήταν από το κινητό δεν ¨ανεβαίνουν¨, αλλά δεν πειράζει έχουμε μέρες μπροστά μας να τα ξαναζήσουμε και να τα καταγράψουμε!
Καλό Κυριακάτικο βραδάκι!
Ξεκινήσαμε νωρίς νωρίς!
Κατεβάσαμε από το πατάρι το χριστουγενιάτικο δέντρο και όλα μας τα στολίδια, τα ρίξαμε στο πάτωμα στο σαλόνι και ξεκινήσαμε!
Και φυσικά τίποτα δε θα μπορούσε να γίνει τόσο όμορφο χωρίς την ανεκτίμητη βοήθεια και τέχνη της μικρής Παναγιωτούλας (φιλάκι!)
Περίμενε με πολύ ανυπομονησία να κατεβάσουμε τα πράγματα και αρχίσουμε να στολίζουμε...!
Ήταν απόλυτα αφοσιωμένη και συνεπής και ολοκλήρωσε το έργο της μέχρι το ύψος που έφταναν τα χεράκια της!
Και με τέτοια χεράκια χρυσά, ιδού το αποτέλεσμα!
Άντε και του χρόνου να ΄μαστε καλά και να το κάνουμε ακόμα πιο όμορφο!
Καλό μήνα!
Κυριακάτικη και όμορφη μερούλα σήμερα!
Ας πούμε ότι είναι η μέρα που επιτέλους συναντιόμαστε λίγο περισσότερο ως οικογένεια μιας και οι καθημερινές λοιπές υποχρεώσεις λόγω εργασίας κυρίως...
Το καθημερινό ερώτημα που μας ταλανίζει χρόνια τώρα ως οικογένεια λύθηκε άμεσα μιας και η σκέψη - πρόταση μας βρήκε απόλυτα θετικούς όλους!
Ναι ναι και την Παναγιωτούλα (φιλάκι!)
Λοιπόν τι να φάμε σήμερα?
Μμμμ!
Μπόλικο κρεμμυδάκι να τσιγαρίζεται με τον κιμά σε ελαιόλαδο μιας και ¨φαΐ χωρίς κρεμμύδι, βδομάδα δίχως Σάββατο¨, που λένε και στα μέρη μου, τοματούλα, λίγο μοσχοκάρυδο, κανά 2 γαρυφαλάκια και μπαχάρι, αλατάκι - πιπεράκι, (μια στιγμή να ρίξω και μια ¨μπουκιά¨ κρασάκι που έλεγε και η γιαγιούλα μου και.....
Μμμμ!
Μοσχοβόλησε το σπίτι και η γειτονιά μαζί!
Και για τους λάτρεις μιας καλής παραδοσιακής μακαρονάδας, απαραίτητο συμπλήρωμα η καλή ξερή μυζήθρα που υπάρχει άφθονη στα μέρη μας από μικρούς παραγωγούς!
Τρελαίνομαι για μαγειρική! το θεωρώ δημιουργία, αγάπη, απόλαυση, περιποίηση και φροντίδα προς τους αγαπημένους μου ανθρώπους!
Άντε και Καλή όρεξη!!!!!
Είναι Πέμπτη βραδάκι, είμαστε οι δυο μας με τη μικρή στο αυτοκίνητο και πηγαίνουμε στο παιδικό εργαστήρι.
Περνάμε από εθνικό δρόμο, είναι ερημιές γύρω και ο μοναδικός φωτισμός στο δρόμο μας είναι οι κολώνες της ΔΕΗ.
- Μαμά! Ποιος άναψε τα φώτα???
- Ο Δήμαρχος! Ο Δήμαρχος τα άναψε κορίτσι μου! (Κρατιέμαι μη γελάσω πολύ, γιατί κάτι μου λέει ότι θα έχουμε & συνέχεια!)
- Ο Δήμαρρρχος! Ο Δήμαρρρχος τα άναψε! Ποιος Δήμαρρρχος??? Πως τονε λένε τον Δήμαρρρχο???
- Νίκα! Νίκα τον λένε καρδιά μου!
- Νίκα!!! Ποιος αυτός με τα σαλαμάκια???
- Όχι, όχι αγάπη μου, αυτός είναι άλλος Νίκας. Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι με το όνομα αυτό.
- Υπάρχουν κι άλλοι...! Αυτός? Αυτός έχει δικό του σαλαμάκι μαμά? έχει?
- Αχαχαχαχα! έχει καρδιά μου, έχει!!!
Καλό μεσημέρι!
Είχα κατά καιρούς προβλήματα με τον explorer...
Συνήθως βάζω κάποια extra πραγματάκια στο blog μου όπως λίγη μουσική, κάποια banners, ένα cbox, τίποτα το εξωφρενικό...
Και ενώ στο mozzila δείχνει πάντα OK, στον explorer τελευταία έδειχνε πετσοκομμένο....
Από τα πρόσθετα τίποτα δηλαδή...
(Τώρα που το σκέφτομαι & από τα βασικά μία απ΄ τα ίδια!)
Επικοινώνησα με τον Path μου απάντησαν ύστερα από μερικές ημέρες ότι δε μπορούν να επέμβουν σε προσωπικά πρότυπα και OK έγινε κατανοητό!
Άλλαξα πρότυπο λοιπόν χωρίς καμία προσωπική παρέμβαση (κλαψ!) και το αποτέλεσμα ήταν ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό...
Τζίφος!
Και ξανά άλλαξα και ξανά άλλαξα....
Και μάτα ξανά άλλαξα και τα ίδια...
Στο mozilla ολοκληρωμένο στον explorer βλογιοκομμένο...
Ξαναστειλα μήνυμα στον Path βρήκαν τελικά την μπούρδα που προφανώς είχα κάνει & όλα μια χαρα!
(Μέχρι να το τσακίσω πάλι!)
Για να ιδούμε!
Καλή σας μέρα & Καλό Σ/Κ!
- Μαμά έλα να δεις τι κάνω!!!
- Δε μπορώ τώρα αγάπη μου έχω πολύ δουλειά στο νεροχύτη & τα χέρια μου είναι βρώμικα πολύ!
Έλα εσυ να μου δείξεις αυτό που φτιάχνεις!
- Δε μπορώ να ΄ρθω & τα δικά μου χέρια είναι βρώμικα!
- Εγώ το χαβά μου, πιστή στο καθήκον...
[....]
- Έλα μαμά έλα να δεις τι κάνω!
- Δε μπορώ σου είπα αγάπη μου...
Κάτσε να τελειώσω γιατί δεν έρχεσαι ΄συ να μου δείξεις?
- Εσύ να ΄ρθείς! Μαμά εσύ να ΄ρθεις!
Έλα, έλα!
[....]
Και γυρνάω το κεφάλι...
Και γυρνάει το μάτι μου ανάποδα...
Έχει πάρει τους μαρκαδόρους και δεν έχει αφήσει δέρμα αμπογιάτιστο...
Στην κυριολεξία!
Μελάνη όχι αστεία...
Και ποιος είδε το Θεό και δεν τονε φοβήθηκε...
Τι μαντηλάκια με οινόπνευμα...
Μέχρι και το νερό στο μπανιεράκι χρωματίστηκε...
Πανικός....
Ρίξαμε ματς και ησυχάσαμε!
Μέχρι Νεωτέρας!
Έσπαγα το κεφάλι μου για το τί ωφέλιμο θα μπορούσε να κάνει το μικρούλι εκτός από το να πάει τώρα παιδικό...
Να μη λείπει πολλές ώρες από το σπίτι ακόμα & να περνάει καλά...
Βρήκα λοιπόν ένα παιδικό εργαστήρι το οποίο απασχολεί παιδιά από 2 έως 12 ετών.
Καμιά δεκαριά μπομπιράκια ομαδοποιημένα ανά ηλικίες (εμείς είμαστε στο γκρουπάκι των 2 - 2,5 ετών) ζουζουνίζουν και ¨δημιουργόυν¨ 2 φορές την εβδομάδα!
Μαθαίνουν παίζοντας να συνυπάρχουν στην ομαδούλα τους, να μοιράζονται, να συνεργάζονται, να δημιουργούν!
Είναι επίσης πολύ όμορφο, που αυτές τις εμπειρίες μας δίνεται η δυνατότητα να τις μοιραστούμε με τα παιδιά μας, μιας και είμαστε κι εμείς εκεί. Τα βλέπουμε, τα ζούμε, συμμετέχουμε αν χρειαστεί.
Δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό ένα δίχρονο να μπορεί να σου πει ακριβώς το πως νιώθει, ή να στο δείξει, αλλά η μικρή δείχνει να της αρέσει & ανυπομονεί πολλές φορές να έρθει η μέρα. Με λίγες ακόμα συναντήσεις θα δέσει η ομάδα ακόμα περισσότερο και θα νιώθουν ακόμα πιο άνετα τα μικρουλάκια. Είδη με 4 - 5 φορές που βρέθηκαν έχουν αλλάξει και έχουν αρχίσει να ξεθαρρεύουν και να ¨ξεκολλάνε¨ από την αγκαλιά μας.
Ώρα να ετοιμαστούμε, να συναντήσουμε τους φίλους μας και να παίξουμε!!!
(Ζωγραφική στο χαρτί με μαρκαδόρους!!!)
(Καλτσάκια ύστερα από ζωγραφική στο πάτωμα με πινέλα!!!)
Καλό βραδάκι!
Πολύ καιρό είχα να γράψω....
& να που βρήκα θέμα Δευτεριάτικα....
Κάτι το πρωινό ξύπνημα......
Κάτι το ασθενοφόρο που προσπαθούσε να περάσει μέσα από το στενό δρομάκι....
Ίσα, που χωρούσαν δύο αυτοκίνητα....
Ακούμπησα η δόλια το φτερό στο μηχανάκι μιας Κας και έγινε το έλα να δεις.....
Σε έξαλλη κατάσταση η Κα....
Φωνές, κακό, φασαρία.....
Μια αλλοφροσύνη, μια υστερία, ένας κακός χαμός....
Μεσ΄ τη μεση του δρόμου....
Το γραντζούνισα το φτερό δε λέω....
Και μάλιστα προσφέρθηκα να της το φτιάξω....
Η αλλοπαρμένη Κα δεν μπορούσε να ακούσει επειδή οι γαϊδουροφωνάρες της, προφανώς της είχαν δημιουργήσει κώφωση....
Τέτοιο ουρλιαχτό ούτε σε τροχαίο με τραυματίες....
Άει σιχτίρ!
Ταράχτηκα!
Ωραία άρχισε η εβδομάδα μου....
Με πήρε τηλέφωνο.....
50 ευρώ η ζημιά....
Τέτοιο κακό για 50 ευρώ....
Δεν αξίζει....
Τόση προσβολή για 50 ευρώ....
Δεν αξίζει....
Αγχώθηκα & μόνο στη σκέψη...
Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου φαίνεται βουνό δυσκολίας...
(Μάλλον επειδή πέρασε καιρός που κόψαμε την πιπίλα, ξεχάστηκα για λίγο και τώρα οι νέες προσπάθειες για αλλαγή μοιάζουν πάααρα πολύ δύσκολες...)
Μόλις από σήμερα ξεκινήσαμε τις προσπάθειες για...
Να χρησιμοποιήσουμε το... 
Το έχουμε αγοράσει καιρό τώρα, πολύχρωμο, χαρούμενο, με μουσικούλα αλλά μέχρι τώρα παίζαμε και βάζαμε παιχνίδια μέσα διακοσμώντας το παιδικό δωμάτιο! Ε, λοιπόν σήμερα ύστερα από συζήτηση που είχαμε αρχίσει από χθες αποφασίσαμε να του αποδώσουμε τη χρήση για την οποία έχει φτιαχτεί και αγοραστεί!
Συζητώντας με οικεία πρόσωπα, ανταλλάσοντας γνώμες και ψάχνοντας λίγο στο διαδίκτυο βρήκα κάποιον τρόπο να κάνουμε την αρχή μας κι εμείς.
Φυσικά και η ανταπόκριση και η σωστή χρήση εξαρτάται από τη φύση του παιδιού. Αναρωτιέμαι όμως, θεωρώντας ότι πλέον το παιδί ηλικιακά και ψυχoσωματικά είναι έτοιμο, πόσος χρόνος άραγε θα χρειαστεί για να καταφέρουμε έστω για αρχή να μη χρησιμοποιήσουμε ξανά πάνα κατά τη διάρκεια της ημέρας;;;
Μαμάδες βοήθεια!
Παλιές & νέες μαμάδες κάτι παραπάνω γνωρίζετε!
Πάσα συμβουλή άκρως σεβαστή & καλοδεχούμενη!!!
Ύστερα από μία εβδομάδα διακοπών, -όχι ακριβώς διακοπών- παύση από τη δουλειά θα έλεγα, + μία ακόμη εβομάδα στο σπίτι λόγω αδιαθεσίας της μικρής μου, βρέθηκα Δευτεριάτικα & πρώτη ημέρα στη δουλειά να με κυριεύει ένα αίσθημα μελαγχολίας.......
Βρε τι να φταίει.........
Απ΄τη μια σκεφτόμουν πως γύρισα πάλι στην καθημερινότητα και στα πρωινά ξυπνήματα (λες και όταν κάθομαι δεν ξυπνάω νωρίς -το πολύ 08:30 πμ στο πόδι...)
Μήπως το ότι έλειψα ¨αρκετά¨ και τι εκκρεμότητες θα βρω να κρέμονται πάνω άπ΄ το κεφάλι μου ........
Μπαααααα......
Μια χαρά τα βρήκα μιας και προς το παρόν έχω αναλάβει όλες τις υποχρεώσεις.........
Βρε τι να φταίει.........
[.......]
& όμως.............
..... ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Η ΜΠΕΜΠΕΚΑ ΜΟΥ.....
[.......]
Αν είναι δυνατόν.............
Συνήθισα να είμαστε όλες αυτές τις ημέρες συνέχεια μαζί.......
Να τη βλέπω να ξυπνάει και να τρέχει αγκαλιά με το μελισσάκι (το μαξιλάρι της) στο σαλόνι να με βρει.....
Να παρακολουθώ τις κινήσεις της......
Να παρατηρώ τις σκανδαλιές της........
Να με ρωτάει 250.004.522.166 φορές το ίδιο πράγμα........
Να σκορπάει τα παιχνίδια της σε όλο το σπίτι και να μην μας αφήνει να τα μαζέψουμε.......
Να παίζουν μόνιμα στην τηλεόραση τα DVD με τα ζουζούνια και να μην μας αφήνει να το αλλάξουμε ακόμα κι αν βρίσκεται σε άλλο δωμάτιο (......... Παίζει μόνο του........!)
Τη μια να τσακωνόμαστε & εν ρυπή οφθαλμού να αγκαλιαζόμαστε........
Έτσι όμως είναι η ζωή.........
Όλα έχουν τα υπέρ και τα κατά.........
Η μαμά δουλεύει και προσφέρει και η μικρή Παναγιωτούλα μαθαίνει πως η μαμά κάποιες ώρες πρέπει να λήψει από το σπίτι, αλλά θα επιστρέψει το μεσημέρι και για όλη την ημέρα θα είναι μαζί της (ε! ας παρηγορηθώ & εγώ λιγουλάκι........!!!!!!!!)
Μα πότε θα κοπεί ο ομφάλιος & τελικά πότε θα απογαλακτιστώ, εγώ???
Το bebe μου αρρώστησε.......................
Τίποτα δεν προμήνυε αδιαθεσία............. Όλα έδειχναν πως είναι μια χαρά.......... Κέφι , ζωντάνια, παιχνίδι..................
Από χθές τη νύχτα ο Κακός Κος Πυρετούλης πηγανοέρχεται ανενόχλητος & μας ταλαιπωρεί...........
Πολύ περιποίηση, πολύ αγκαλίτσα και πολύυυυυυυυ υπομονή.................!!!!!!!!!!!!!!!!!
Μα γιατί να μην υπάρχει ένα μαγικό ραβδάκι, να γίνεις γρήγορα καλά???
Φιλάκια μικρούλι μου........!
Αύριο θα είναι μια καλύτερη ημέρα!
Σήμερα γιορτάζει η κόρη μου.....!!!!!
Ό,τι πολυτιμότερο είχα ποτέ στη ζωή μου.....!!!!!!!
Εύχομαι σε όλες τις εορτάζουσες & τους εορτάζοντες
Χρόνια Πολλά & ό,τι καλύτερο!
(Το συγκεκριμένο τραγούδι μου αρέσει τόσο.... Μα τόσο πολύ........!)
Εγώ
ουδέτερο άκλιτο
-
ο εαυτός μου, το είναι μου, η συνείδησή μου
- το εγώ του ανθρώπου έχει μελετηθεί από τη φιλοσοφία και την ψυχολογία
-
ο εγωισμός
- έχει ένα εγώ πολύ ανεπτυγμένο
-
(ψυχολογία) το Εγώ
- το Εγώ λύνει τις συγκρούσεις με το Αυτό και το Υπερεγώ με τη βοήθεια ασυνείδητων αμυντικών ψυχικών μηχανισμών
- +
Έπαρση
(ουσιαστικό) [ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ :9 επί + άρση 9 αίρω]
ανύψωση,ύψωση,σήκωμα:"έπαρσητηςσημαίας"- (μτφ.) περηφάνια, αλαζονεία, υπεροψία, ακαταδεξιά.
+
Zουλάπι-
(ουσιαστικό) [ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ :9 ρουμ. zulap]
τοαγρίμι,άγριοζώοκαιιδίωςολύκοςκαιηαλεπού-
(μτφ.) α) ο άνθρωπος που είναι ακοινώνητος, β) αυτός που είναι πανούργος, πονηρός.
+
Τώρα πια μου φαίνεται σαν όνειρο.......
Σαν χθες βράδυ στον ύπνο μου να σ΄ έβαλαν στην αγκαλιά μου, τόσο δα μικράκι.......
Συνάντησα δυο μάτια ζωηρά, χάντρες θαλασσιές & χαμογέλασε η ψυχή μου γλυκά.........!
Σου ψιθύρισα λόγια στο αυτάκι......
Σου έδωσα υπόσχεση........
Χρόνια Σου Πολλά!
Χρόνια Σου Καλά!
Επιτυχημένα, Μαγικά!!!!!!!!!!!!
Εύχομαι να σε καμαρώσω στη ζωή μου όπως εσύ επιθυμήσεις, καλή μου!!!!
Σε λατρεύωωωωωωω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
- Τι φτιάχνεις εκεί γιαγιά, τι μαγειρεύεις, εσύ???
(Η μητέρα μου άνοιγε το πρωί να γεμίσει ντομάτες, πιπεριές και μελιτζάνες για να κάνει γεμιστά για μεσημεριανό. Το μικρούλι είναι μαζί της στην κουζίνα & παρακολουθεί.......)
- Βάζω ρυζάκι στις ντοματούλες, φτιάχνω γεμιστά, γε-μι-στά!
θα φας & εσύ μια ντοματούλα όταν γίνουν, έτσι?!
- 'Ετσι! θα φάω!
[.....]
Κατά το μεσημεράκι, της παρουσιάζει την πιατέλα μπροστά της για να διαλέξει τί θα φάει όπως ¨υποσχέθηκε το μικρούλι!¨
-Δε θέλει, δε θέλει γιαγιά...... Δε θέλει να φάει ΠΑΠΑΔΟΠΟΎΛΟΥ!
(Βρε τι εννοεί...... Βρε τί εννοεί.....!!!!!)
!!!!!!!!
Μπα σε καλό μας!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Το φάγαμε το γαϊδούρι...?
Το φάγαμε το γαϊδούρι...?
Το φάγαμε το γαϊδούρι...?
Το φάγαμε το γαϊδούρι...?